به یاد استاد

قبل از هر چیز بایستی این اتفاق ناگوار و بسیار دردناک را به خانواده استاد ارجمندم زنده یاد دکتر حری و به دانشجویان و اساتید کتابداری ،جامعه کتاب و کتابخوانی، فرهنگ و نشر کتاب تسلیت بگویم. وقتی خبر درگذشت ایشان را از زبان یکی از اساتید کتابداری، دکتر منصوریان که همکار صمیمی بنده در کتابخانه مرکزی دانشگاه خوارزمی شنیدم، در جا خشکیدم. واقعاً فاجعه ی بسیار بسیار تلخ و ناگواری بود. امیدوارم بازماندگان ایشان، سلامت و صبور و بردبار باشند.انشاءالله این کتابداران و دانشجویان کتابداری آینده ما، شاگردان خوبی برای اساتید بزرگواری چون دکتر حری  باشند.

    در دوران دبیرستان معلمی داشتم بنام عبدالقادرکُر که می گفت:” در دوره های آموزشی  دو واحد درس مرجع شناسی را گذراندم، فوق العاده درس شیرینی بود که اگر در کنکور قبول شدی حتماً رشته کتابداری را انتخاب کن”. انگار همین دیروز بود در کنکور سراسری شرکت کردم و با تشویق و راهنمایی ایشان در رشته کتابداری قبول شدم. در آن زمان فقط دوازده رشته می توانستیم انتخاب بکنیم. اولین انتخابم رشته کتابداری دانشگاه تهران بود و در این رشته در مقطع کارشناسی در دانشگاه تهران قبول شدم. حدود ۲۴ سال پیش( مهر ماه ۱۳۶۸) وارد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران شدم. آشنایی کافی از کم و کیف این رشته نداشته ام.

      زنده یاد عباس حری، نوش آفرین انصاری، محمود حقیقی،حسین مختاری معمار، ثریا قزل ایاغ، زهره علوی، طاهره علومی، نسرین دخت عماد خراسانی، محمود شمسبد استادان رشته کتابداری دانشگاه تهران بودند. در اولین روز شروع کلاسها، ۲ واحد درس گزارش نویسی با استاد حری داشتیم. این بهترین فرصتی بود که در باره رشته کتابداری، بازارکار و آینده این رشته از استاد ارجمندم سوال کنیم و برای دانشجویان جدید الورود  مطالبی را ارئه نماید. در طول سال تحصیلی ام و به جرأت می توانم بگویم در طول زندگیم هیچ چیزی به اندازه صحبتهای شیرین و راهنمایی های ارزنده و مشاوره ای ایشان در وجودم و آینده ام تأثیر نگذاشته است. مطالب ارزنده ای را در کلاس درس در خصوص چگونگی نوشتن کتابنامه، فهرست منابع و مآخذ، اشکال نقطه گذاری، یادداشت برداری و انواع آن، پایان نامه نویسی ومقاله نویسی بیان می کرد و از دانشجویان می خواست که به دقت مطالب ارائه شده را بنویسند و می گفت: در طول سال تحصیلی، چه در مقاطع کارشناسی و چه در مقاطع بالاتر همیشه و در همه حال از این مطالب استفاده خواهید کرد . بعد از گذشت ۲۴ سال، مطالبی که ایشان در کلاس درس ارائه می کرد و دانشجویان یادداشت برداری می کردند که بعداً به صورت کتابی بنام آیین   گزارش نویسی به چاپ رسانده، هنوز از آن مطالب استفاده های فراوانی می کنم. توفیق آن را داشتم که شاگردی ایشان را کنم، از صحبتهایش، رفتارش و از بیانات شیرینش لذت می بردم. استاد به عالم کتاب و کتابداری خدمت های شایسته و بسیارکرده اند. در برابر تقدیر خداوند عالم چاره ای جز تسلیم و رضا نیست.یادش گرامی و روحش شاد باد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *